Erdogan rutynowo podżega do antysemityzmu i destabilizuje Bliski Wschód

Uzay Bulut

Nienawiść do Żydów w Turcji nasiliła się do głęboko alarmującego poziomu podczas rządów prezydenta Recepa Tayyipa Erdogana.

Turecki piosenkarz Yasar Ipek napisał 3 sierpnia 2025 roku w mediach społecznościowych:

Urządźmy polowanie na Żydów; osobiście, przysięgam na Allaha, że pierwszego Żyda, którego zobaczę na ulicy, pobiję tak, że trafi do szpitala.

W maju tego roku został skazany na trzy lata więzienia w następstwie postępowania wszczętego przez Naczelny Rabinat Turcji.

Ipek napisał na Instagramie, że po wydaniu wyroku otrzymał tysiące wiadomości popierających jego wypowiedź. Dodał, że nie został zatrzymany, a postępowanie prawne nadal trwa. Jego adwokat złoży odpowiednie odwołania, aby sprawa trafiła do sądu apelacyjnego. Zaznaczył również, że wiele mediów wyraziło z nim solidarność.

W Turcji mowa nienawiści – w tym język nawołujący do przemocy – wymierzona w mniejszości religijne i etniczne często pozostaje bezkarna. Biorąc pod uwagę, że nawet przedstawiciele władz państwowych często angażują się w antysemickie podżeganie, jest bardzo mało prawdopodobne, aby Ipek został pociągnięty do odpowiedzialności za otwarte nawoływanie do polowania na Żydów.

Infrastruktura polityczna i medialna kraju systematycznie zachęca do antysemickiego dyskursu lub go aprobuje. Erdogan na przykład regularnie podżega do nienawiści wobec Żydów i Izraela. 28 sierpnia Erdogan wypowiedział wojnę „syjonizmowi” i izraelskiemu rządowi:

„Obecny, uzależniony od wojny rząd Izraela podejmuje wszelkiego rodzaju prowokacje, aby zdestabilizować cały nasz region. Radykalna, okupacyjna, ludobójcza ideologia zwana syjonizmem nie tylko godzi w pokój swoich sąsiadów; godzi również we wszystkich, którzy bronią pokoju w regionie i wartości humanitarnych.”

W swojej istocie syjonizm oznacza uznanie prawa Żydów do samostanowienia i bezpieczeństwa na ziemi Izraela. Nieustannie zaostrzając swoją wrogą retorykę, Erdogan wydaje się podważać suwerenne prawo Państwa Izrael do istnienia.

Tymczasem we własnym kraju tłumi opozycję oraz więzi jej przywódców, burmistrzów, sędziów i dziennikarzy. Od próby zamachu stanu w lipcu 2016 roku kierowany przez Erdogana rząd Turcji odwołał ponad 150 wybranych w wyborach burmistrzów i zastąpił ich powołanymi przez państwo zarządcami. Większość odwołanych burmistrzów to Kurdowie.

Od wyborów samorządowych w marcu 2024 roku reżim Erdogana uwięził, zawiesił w pełnieniu obowiązków lub zastąpił ponad 45 wybranych burmistrzów i współburmistrzów – przede wszystkim z głównej partii opozycyjnej, Republikańskiej Partii Ludowej (CHP), oraz prokurdyjskiej Partii Równości i Demokracji Ludów (DEM) – mianowanymi przez rząd zarządcami.

W Gazie natomiast reżim Erdogana wspiera Hamas i Palestyński Islamski Dżihad, a w Libanie – Hezbollah. W lipcu 2026 roku Amit Terrorism and Intelligence Research Institute (ATIRI) informował:

„Od 2003 roku więzi między Hamasem a Turcją Erdogana stawały się coraz silniejsze i przejawiały się w goszczeniu przez Turcję wysokich rangą przedstawicieli tego ruchu, wsparciu politycznym i dyplomatycznym oraz pomocy gospodarczej i humanitarnej. Hamas przekształcił Turcję w ważny przyczółek, z którego kieruje atakami na izraelskie cele i pozyskuje fundusze na finansowanie działalności terrorystycznej.

W lipcu 2026 roku informowano, że kierownictwo Hamasu zaczęło przenosić swoją działalność organizacyjną z Kataru do Turcji. Nastąpiło to po próbie izraelskiego ataku na wysokich rangą przedstawicieli Hamasu w Dosze we wrześniu 2025 roku oraz naciskach na Katar, by wydalił kierownictwo organizacji, a także w związku z narastającymi napięciami między władzami Kataru a przedstawicielami Hamasu z powodu wojny w Iranie.

Oddział Hamasu w Turcji, kierowany przez tak zwaną „kwaterę Zachodniego Brzegu”, nadal tworzył siatki mające przeprowadzać ataki oraz przekazywał fundusze na finansowanie działalności terrorystycznej przeciwko Izraelowi, a ponadto prowadził na terytorium Turcji obozy szkoleniowe dla terrorystów Hamasu.”

W styczniu 2026 roku analityk Shay Gal określił Turcję mianem „nowego dodatkowego sponsora Hezbollahu”. Napisał:

„Wciąż pozostając w sojuszu z Iranem, lecz nie będąc już od niego zależną, organizacja terrorystyczna [Hezbollah] odbudowuje za pośrednictwem Turcji swoje finansowanie, szlaki tranzytowe i osłonę polityczną…”

Pierwszy zauważalny sygnał pojawił się w kanałach finansowych. 28 lutego 2025 roku libańskie władze skonfiskowały 2,5 miliona dolarów osobie przybywającej z Turcji, przy czym źródła potwierdziły, że pieniądze były przeznaczone dla Hezbollahu. Izrael poinformował później Radę Bezpieczeństwa ONZ o kolejnych transportach gotówki samolotami na tej samej trasie w lutym 2025 roku, co wskazywało, że konfiskata była elementem rozwijającego się kanału przerzutowego. Równolegle przedstawiciele Departamentu Skarbu USA publicznie wskazali Turcję jako punkt tranzytowy dla środków finansowych przesyłanych z Iranu do Libanu. Trasa ta była traktowana jako aktywny korytarz finansowy.

Jednocześnie udokumentowano i zweryfikowano trwały schemat działania. Wysocy rangą członkowie Hezbollahu podróżowali przez Ankarę i Stambuł pod przykrywką cywilną, podczas gdy funkcjonariusze tureckiego wywiadu dyskretnie przybywali do Bejrutu i udawali się bezpośrednio do dzielnicy Dahieh. Pod koniec 2025 roku działania te przekształciły się z dyskretnego tranzytu w jawne kontakty – delegacje powiązane z Hezbollahem odwiedzały Turcję pod osłoną polityczną lub quasi-dyplomatyczną, podczas gdy Ankara coraz częściej przedstawiała się jako mediator między Hezbollahem, Syrią i Iranem. Sekwencja jest spójna: spotkania w Turcji, dalsze działania operacyjne w Bejrucie oraz bezpośredni dostęp do centralnego środowiska dowodzenia Hezbollahu. Nie są to sporadyczne kontakty. Nie czynią one z Turcji formalnego sponsora, lecz ustanawiają ją jako sprzyjające środowisko umożliwiające Hezbollahowi dalsze funkcjonowanie mimo wywieranej na niego presji.

Jednym z głównych powodów, dla których wojna w Gazie trwa nadal, jest wsparcie Turcji dla Hamasu, Hezbollahu i Islamskiej Republiki Iranu, które dążą do realizacji swoich ludobójczych celów wobec Izraela.

Tymczasem Erdogan od lat posługuje się wobec Izraela oszczerstwami o mord rytualny. 28 sierpnia Erdogan stwierdził, że „sieć ludobójstwa zamieniła Gazę w największy na świecie cmentarz dzieci”, dodając, że nawet latawce są postrzegane jako zagrożenie.

Rozpowszechniając tego rodzaju propagandę, Erdogan posłużył się jednym z najstarszych antysemickich chwytów. Znane jako oszczerstwo o mord rytualny, jest ono antysemicką teorią spiskową fałszywie oskarżającą Żydów o mordowanie nieżydowskich dzieci. Przez stulecia oszczerstwo to wykorzystywano przeciwko Żydom, aby ich odczłowieczać i podżegać do masowej przemocy wobec nich.

Oszczerstwo o mord rytualny było niezwykle skutecznym narzędziem manipulowania społecznym strachem. W epoce nazistowskiej propagandowa gazeta „Der Stürmer” często sięgała po średniowieczne wyobrażenia i teksty dotyczące rzekomych mordów rytualnych, aby psychologicznie warunkować Niemców do postrzegania Żydów jako nieludzkich potworów.

Obecnie motyw ten pojawia się w internecie w teoriach spiskowych oraz wyspecjalizowanej propagandzie politycznej, między innymi w fałszywych twierdzeniach, że izraelskie wojsko systematycznie pozyskuje ludzkie organy albo celowo atakuje dzieci z powodu swoistego „żydowskiego pragnienia krwi”. Do dziś mit ten trwa między innymi dzięki wypowiedziom takim jak te Erdogana.

W 2020 roku Erdogan nazwał Izrael państwem „pirackim, okrutnym i nienasyconym”, najwyraźniej zapominając przy tym, że Palestyńczykom proponowano utworzenie państwa co najmniej sześć razy od lat 30. XX wieku (najnowszą propozycję przedstawił prezydent Trump w 2020 roku) i za każdym razem Palestyńczycy ją odrzucali, sprzeciwiając się idei, zgodnie z którą również Żydzi powinni mieć własne państwo. Odnosząc się jednak do planu prezydenta Trumpa „Peace to Prosperity”, powszechnie nazywanego „umową stulecia”, Erdogan powiedział w przemówieniu w 2020 roku:

„Nigdy nie uznamy ani nie zaakceptujemy tego planu, który zniszczy Palestynę. Izrael, utworzony w piracki sposób na ziemiach palestyńskich, osiągnął swoje obecne granice niesprawiedliwie i bezprawnie. Okrutnikom nigdy dość krwi i bogactwa. Izraelowi również nigdy dość tych rzeczy. Próbują wprowadzić w życie ten plan, który oznacza aneksję ziem palestyńskich. Teraz, bez cienia wstydu, próbują pozbawić Palestynę [państwa], w tym Zachodniego Brzegu.”

Erdogan potępił również tych, którzy przyjaźnią się z Żydami i ich wspierają, określając Żydów mianem „tych w kipach”.

„Kiedy patrzę na postawę krajów islamskich, jest mi nas żal. Przede wszystkim ty, Arabio Saudyjska. Milczysz. Kiedy zabierzesz głos? Władze Omanu, Bahrajnu, Abu Zabi. Przyłączają się [do inicjatywy pokojowej] i biją brawo. Wstydźcie się! Jak ci, którzy klaszczą, rozliczą się z tego zdradzieckiego kroku? Ci siedzący w kipach na głowach [Żydzi] biją brawo i oni [muzułmanie] również biją brawo. Powiedz mi, kto jest twoim przyjacielem, a powiem ci, kim jesteś. Klucz do pokoju znajduje się dziś w Jerozolimie, tak jak znajdował się tam przez tysiące lat. Każdy, kto zachęca Izrael, ponosi odpowiedzialność za tragiczne konsekwencje, które nastąpią.”

Antysemickie motywy, antyizraelska retoryka i teorie spiskowe coraz częściej pojawiają się również w głównym nurcie tureckiej telewizji oraz w sieciach medialnych. Jak 11 lipca 2025 roku pisała dziennikarka Neta Bar:

„Przekształcenia Turcji pod rządami prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana w bastion poparcia dla sprawy palestyńskiej i wrogości wobec Izraela nie da się już ignorować.

„Każdy, kto spaceruje ulicami Stambułu, styka się z niepokojącym krajobrazem wizualnym – malowanymi portretami Yahyi Sinwara, architekta ataku Hamasu na Izrael z 7 października 2023 roku, palestyńskimi flagami zwisającymi z budynków oraz graffiti domagającymi się unicestwienia Izraela.

„To antysemickie widowisko przenika nawet do miejsc tradycyjnie będących bastionami opozycji, gdzie narracja Hamasu zakorzeniła się z alarmującą skutecznością. Przejście od uzasadnionej krytyki polityki Izraela do jawnej nienawiści, a następnie do klasycznego antysemityzmu, stanowi głęboką zmianę w dyskursie tureckiego społeczeństwa.

Tureckie media, zwłaszcza te związane z rządem Erdoğana, z entuzjazmem przyjęły to toksyczne środowisko. Stosowane przez nie antysemickie obrazy czerpią z wielowiekowych uprzedzeń.

Znany ilustrator Ibrahim Ozdaba, prominentny głos tureckich środowisk prawicowych, opublikował niedawno karykaturę przedstawiającą Izrael jako ośmiornicę – będącą bezpośrednim nawiązaniem do tradycyjnych antysemickich karykatur ukazujących Żydów jako wyposażonych w macki drapieżców pożerających świat.

Premier Benjamin Netanjahu stał się szczególnym celem tych antysemickich ataków. Jedna z szeroko rozpowszechnianych karykatur, zatytułowana „Netanyahudi”, przedstawia izraelskiego przywódcę jako demona ściskającego czaszkę. Stworzony przez ilustratora Erdogana Ozera wizerunek szybko rozprzestrzenił się w tureckich mediach społecznościowych.

Antysemicka retoryka przeniknęła do tureckiego establishmentu medialnego na najwyższych szczeblach. Ibrahim Karagul, prominentny felietonista prorządowej gazety „Yeni Şafak” i wpływowy komentator polityczny, opublikował niedawno swoje ludobójcze fantazje. „Nadszedł czas, by zniszczyć Izrael. Geografia jest bronią i tę broń trzeba teraz odpalić. Dziś jest to Iran, jutro Turcja albo Pakistan” – oświadczył Karagul.”

Reżim Erdogana zapewnia schronienie Hamasowi, podsyca antysemickie podżeganie i zniekształcanie historii Holokaustu, a także dopuścił się poważnych zbrodni wojennych i nadużyć wobec Kurdów, Jazydów, Druzów i chrześcijan oraz brutalnych represji wewnątrz samej Turcji. Aby odwrócić uwagę od fatalnego bilansu swojego reżimu w dziedzinie praw człowieka, Erdogan sięga po najstarszy chwyt z antysemickiego repertuaru: wysuwa fałszywe oskarżenia wobec Żydów i Izraela, jednocześnie powodując ogromną destabilizację i przemoc w całym regionie.

Link do oryginalu: https://jihadwatch.org/2026/09/turkeys-erdogan-is-a-routine-antisemitic-inciter-and-middle-east-destabilizer?utm_source=substack&utm_medium=email

Jihad Watch, 27 września 2026

Uzay Bulut – Była muzułmanka, znana turecka publicystka, która od kilku lat jest na emigracji w Stanach Zjednoczonych.

Selma Blair Announces Documentary About Antisemitism, Recounts Being Canceled in Hollywood

Shiryn Ghermezian

Selma Blair speaking at the ADL’s State of the Arts event on Oct. 1, 2026. Photo: ADL/GETTY

Jewish actress Selma Blair announced on Thursday that she is making a documentary about antisemitism and talked about the fallout she faced in Hollywood for making a controversial comment after the Hamas-led terrorist attacks in Israel on Oct. 7, 2023.

The documentary will be called “Hineni,” a Hebrew term that translates to “Here I am.” Blair made the announcement at a reception in New York City hosted by the Anti-Defamation League (ADL) in honor of its new “State of the Arts” initiative, which highlights the seclusion and repression of Jewish and Israeli talent in museums, live entertainment, and publishing.

“Two years ago, I learned what erased feels like, and I’ve decided the opposite of erased is making something. So, I’m making a film,” Blair said in her speech at the ADL reception. “The last time I let cameras in, it was about my body. This time it’s about my people. It’s a documentary about antisemitism, and as confounding and confusing as it seems to be because no one wants to talk about geopolitics. But it seems to get intermingled completely … I wanted to make this for the people who are not in this room.”

christianpost.com / Zdjęcie przedstawiające zniszczenia z 8 października, uzyskane przez TruthNigeria.

Nigeria: Muzułmanie zrównują z ziemią całe chrześcijańskie wioski, niszczą kościoły i nasilają masowe porwania

Robert Spencer

Is it Islamophobic to connect the dots between Islamists and El-Sayed?

Jonathan S. Tobin

Democratic Senate candidate Abdul El-Sayed holds a campaign town hall event at the Ionia Theater in Michigan on Oct. 11, 2026. Photo by Chip Somodevilla/Getty Images.

According to his supporters, it’s worse than guilt by association; it’s Islamophobic. That’s what those who are backing Michigan Democratic U.S. Senate nominee Dr. Abdul El-Sayed are saying about claims that he is connected to the Muslim Brotherhood, the international Islamist group that spawned the Hamas terrorist organization.

The fact that President Donald Trump termed El-Sayed “100 percent” affiliated with the Brotherhood, as well as a “Muslim radical” and a “con man” who “hates our country,” will likely only reinforce the belief of most Democrats that he is innocent of the charge.

In this, they are not only instinctively disbelieving anything that Trump says. They are also following the lead of most of the liberal media, which has continued, despite evidence to the contrary, to assert that there has been a post-9/11 discriminatory backlash against Muslims. So they are likely to believe the candidate’s assertions that any attempt to accuse him of being linked to the group or of being any sort of radical Islamist is, by definition, Islamophobic.

Smear or credible accusation?

Since no smoking-gun Brotherhood membership card has yet to be produced, that’s likely to be the way Democrats treat this issue. Indeed, most of their liberal media cheering section is simply ignoring the issue altogether as beneath their dignity to fact-check something that they regard as a slur, rather than a credible reason to doubt El-Sayed’s fitness for high office that ought to be reported.

And given that in a contemporary culture in which the worst thing you can say about someone is that they are being racist, the attempt not merely to refute the allegation but to shut it down altogether, the odds are that El-Sayed is likely to succeed in getting most mainstream outlets to treat it that way.

But there is a problem with this attempt to dismiss this discussion. Far from being a smear, there are good reasons to think long and hard about the implications of electing someone to the Senate who not merely is closely associated with persons who are Brotherhood supporters in one form or another, but who is also largely championing their political platform.

Simply put, El-Sayed isn’t being accused of being connected to the Brotherhood because he is a Muslim. The charge sticks because, regardless of whether he has ever personally belonged to the Brotherhood or one of its many affiliated groups, given his positions, he might as well be.

It could be a waste of time to play a political version of the “six degrees” trivia game about actors with him and the Brotherhood. But what those covering this race should be talking about is something different. A question needs answering: How is it possible for someone who traffics in the sort of antisemitic invective and advocacy that represents the hallmark of the Brotherhood and its advocates to rally mainstream Democrats and liberal media behind him, and be on the brink of winning a seat in the U.S. Senate?

Equally as important, the row about El-Sayed and the Muslim Brotherhood illustrates the meaning of Islamophobia in 21st-century American politics. What we learn from this serious accusation is that someone has noticed antisemitism coming from an American Muslim—and is being denounced for having the nerve to say it.

Lying on ‘NBC’

The question of El-Sayed’s radicalism has been rattling around the Internet since the soon-to-be 42-year-old won his party’s primary in August. Nevertheless, it has become a national topic of conversation since he was asked about possible ties with the Brotherhood between himself or his family during the course of a generally fawning Oct. 11 interview on NBC’s “Meet the Press.”

The candidate’s answer was a flat “no.” He argued that it was not a legitimate question. And he went on to say it was evidence that his Republican opponent Mike Rogers and others opposing him are both “shameful” and “Islamophobic.”

It might have ended there. Yet within a day, evidence surfaced that contradicted El-Sayed’s denial.

His half-sister, Eman Abdelhadi, a supporter of her brother’s political career and a radical professor at the University of Chicago, arrested for assaulting a policeman at an anti-ICE rally, posted on social media about their mother’s record as a Muslim Brotherhood activist in the 1970s.

El-Sayed and his supporters attempted to swat that down by pointing out that he was born a decade after that. More to the point, he wasn’t raised by his mother, as was the case with his sister, but had instead grown up with his father and second wife in a separate state.

Connected to terror

Yet even more damning was evidence uncovered by The Washington Free Beacon that El-Sayed’s father-in-law, Dr. Tayeb Jukaku, a Michigan neurologist, is a leader and donor to the Islamic Society of North America (ISNA), an American front group for the Brotherhood. The ISNA was one of the unindicted co-conspirators in the notorious case in which leaders of the Holy Land Foundation were tried and convicted for using the organization to raise more than $12 million to funnel to Hamas terrorists.

The ISNA, like the more well-known Council on American-Islamic Relations (CAIR), was created in the 1990s to act as cover groups for those organizing on behalf of the Brotherhood and Hamas. Since then, these groups have attempted to position themselves as civil-rights groups representing the interests of a supposedly persecuted Muslim minority in the United States.

What they really do is put forward a sanitized version of the Brotherhood’s political agenda of an Islamist war on the West. That has fooled much of the media and many in the Democratic Party, including the Biden administration, which not only employed CAIR in designing its anti-Islamophobia strategy paper but also in its even more disingenuous effort to combat antisemitism. This was outrageous as well as ironic because CAIR itself is a major source of anti-Jewish, anti-Israel invective and advocacy.

Needless to say, the leadership of ISNA and CAIR, along with 41 persons connected to Hamas fundraising in the United States, happen to be donors to El-Sayed’s campaign.

Dismissing his mother’s involvement, El-Sayed’s father-in-law’s role in ISNA and his welcoming of funds from those who are linked to the Holy Land case and Hamas should be enough to make questions about El-Sayed’s ties to the Brotherhood legitimate.

Yet even beyond these factual ties that deserve scrutiny is the fact that El-Sayed’s open antisemitism—and opposition to Israel’s existence and right to defend itself—is more troubling than anything else. The same is true for his efforts to mainstream blood libels about Israel committing “genocide.”

Open antisemitism

El-Sayed defeated Rep. Haley Stevens (D-Mich.) in the Michigan Democratic primary by smearing her as a puppet of Jews who were trying to buy American elections for Israel. What was truly “shameless” was his invocation of traditional tropes about Jews and money that came straight out of The Protocols of the Elders of Zion that the Muslim Brotherhood and other Islamist groups still promote.

This is also the candidate whose initial reaction to an attempt to plow a vehicle filled with explosives at a synagogue and Jewish school was to sympathize with the terrorist, rather than the intended victims. It took him several months to walk that back. But like most gaffes, it said more about him than he would like to admit.

El-Sayed may claim that he dislikes Israel, but not Jews. It’s an oft-used attempt to force them to drop an essential element of Jewish peoplehood to get the approval of the red-green alliance of leftists and Islamists that he embodies.

Some prominent Democratic activists, including Jews, are stating that the reluctance of Jews to vote for El-Sayed shows they care more about Israel than their own country and will suffer for doing so. But what it actually illustrates is that even most liberal Jews understand that his anti-Zionism and spreading of blood libels are indistinguishable from those of antisemites. In fact, they pose a clear and present danger to their safety and that of their children.

In their frenzy to win a majority in the U.S. Senate, what Democrats are doing is trying to legitimize a Muslim Brotherhood-adjacent candidate. That they are doing so amid an unprecedented surge of hatred and violence since the Hamas-led Palestinian Arab terror attacks on Oct. 7, 2023, is particularly shocking and especially irresponsible.

If they are successful, the consequences in terms of shifting the Overton Window of acceptable discourse even further to make Jew-hatred acceptable will be obvious.

The role of hate groups

Just as obvious are the implications of media labeling any criticism—or even reporting about El-Sayed’s antisemitism and his links to an international terror group—as Islamophobia and thus reprehensible.

Denial of the Brotherhood’s role in promoting Jew-hatred around the globe is nothing less than the moral equivalent of flat-earth advocacy. The same is true for efforts to make Americans look away from how Hamas supporters continue to evade accountability, even after the atrocities of Oct. 7. Like their friends operating within the terrorist organization based in Gaza, groups like CAIR and ISNA seek Israel’s destruction and Jewish genocide. They are hate groups, not advocates for civil rights.

It’s bad enough that public figures like El-Sayed won’t distance themselves from the effort to destroy Israel by condemning these groups. More than that, the dishonest campaign to claim that those who notice this hateful activity are just prejudiced against Muslims is doing real damage to Muslims in the United States. What’s more, by allowing these groups to get a foothold in the American public square, let alone put one of their friends in the Senate, El-Sayed’s apologists are undermining the security of all Americans and not just Jews.

Far from a campaign smear that will fade with time, the question of the Brotherhood’s efforts to gain a beachhead in the United States threatens democracy, and the safety of Jews and Americans at large. In the long run, that some on the left think that’s a small price to pay to get another Democrat elected to the Senate is a scandal that only further inflames a crisis of antisemitism for which El-Sayed’s supporters bear responsibility.

Jonathan S. Tobin is editor-in-chief of the Jewish News Syndicate, a senior contributor for The Federalist, a columnist for Newsweek and a contributor to many other publications. He covers the American political scene, foreign policy, the U.S.-Israel relationship, Middle East diplomacy, the Jewish world and the arts. He hosts the JNS “Think Twice” podcast, both the weekly video program and the “Jonathan Tobin Daily” program, which are available on all major audio platforms and YouTube. Previously, he was executive editor, then senior online editor and chief political blogger, for Commentary magazine. Before that, he was editor-in-chief of The Jewish Exponent in Philadelphia and editor of the Connecticut Jewish Ledger. He has won more than 60 awards for commentary, art criticism and other writing. He appears regularly on television, commenting on politics and foreign policy. Born in New York City, he studied history at Columbia University.

Israeli Actress Sues UN Adviser Francesca Albanese Over Nazi Comparison

Shiryn Ghermezian

Francesa Albanese, the United Nations special rapporteur on the situation of human rights in the Palestinian territories, speaks at a conference, “A Cartography of Genocide: Israel’s Conduct in Gaza,” at the Roma Tre University, in Rome, Italy, Oct. 6, 2025. Photo: REUTERS/Remo Casilli

Israeli actress and model Sarai Givaty filed a defamation lawsuit on Tuesday against Francesca Albanese, the United Nations’ special rapporteur on the human rights situation in the Palestinian territories, for allegedly twisting comments she made and comparing them to remarks made by Nazi officials. 

The 500,000-shekel lawsuit was filed at the Jerusalem Magistrates’ Court on behalf of Givaty by the Israeli legal advocacy organization Shurat HaDin.

The lawsuit claims that Albanese, who has a mandate from the UN to advise the international body on the Israeli-Palestinian conflict, shared a “selectively edited” clip on X from a television interview that Givaty did in September 2025. The clip is “falsely portraying Givaty’s warning about extremist indoctrination as justification for killing children,” the suit notes, and Albanese compares Givaty’s words “to Nazi justifications for murdering children during the Holocaust.”

Albanese’s post on X led to Givaty receiving online abuse and death threats, and resulted in damage to her career in Israel and internationally, according to the lawsuit.

“Francesca Albanese is waging a venomous antisemitic campaign against Israel and is responsible for spreading yet another defamatory accusation against its citizens. We will not let her hide behind her immunity,” said Shurat HaDin president Nitsana Darshan-Leitner.

During a television interview in September 2025 with the Hebrew-language i24NEWS, Givaty talked about growing extremism in the aftermath of the Hamas-led massacre on Oct. 7, 2023, and the need to confront radicalization. “I feel sad for every child in the world who cries. I do. But I also understand that if we don’t act, that child will grow up to be a terrorist,” Givaty said in part.

According to the lawsuit, cited by Ynet, Givaty was referring to the dangers of children being exposed to hatred and extremist indoctrination and was not advocating or suggesting that children should be targeted with violence. However, the brief clip posted on X by Albanese includes a partial English translation of Givaty’s remarks and does not explain the context of her discussion, according to Givaty’s lawyers. Albanese’s post allegedly gives the false impression that the Israeli actress supports or justifies the killing of or violence against children in the Gaza Strip.

On Sept. 19, 2026, Albanese shared the clip on X and wrote in the caption: “The children will grow up.” She added, “This was also the argument that Nazi officials gave, during the Nuremberg Trials, to justify why they had killed children during the Holocaust.”

The clip has since been removed from Albanese’s post, but her comments remain. The post on X has garnered 2.2 million views, 24,000 reposts, and 92,000 likes.

Photo: Screenshot

Givaty claims in her lawsuit cited by Ynet that Albanese’s post on X is wrong in tying her to arguments made by Nazis to defend their mass murders during the Holocaust. Givaty argues that after Albanese’s post, she received abusive messages online, as well as threats to her life, reputation, and personal security.

Clarifying her comments on the Israeli talk show “ALL CAPS,” Givaty said, “[Albanese] took a clip from an old interview of mine and twisted my words to suggest that I justified killing children, God forbid. No Francesca, not me or anyone I know in Israel would ever say that we must kill Palestinian children. That’s not something we want. That’s not something we do.”

“If a parent deliberately put their children in the middle of a busy highway and that child would get hurt, everyone in the world would blame the parent, who would probably end up in jail for the rest of their life. But when Hamas puts children’s daycare centers on top of tunnels and rocket launchers, suddenly it’s Israel that hurt the children,” she added, referring to Hamas’s known tactic of operating out of civilian areas such as schools, kindergartens, and hospital.

“Why is putting children in harm’s way somehow different when it comes to Israel?” Givaty asked. “So yes, I believe Israel has to finish the job against Hamas — for Israeli children and for Palestinian children.”

Albanese has an extensive history of using her role at the UN to denigrate Israel and seemingly rationalize the Palestinian terrorist group Hamas’s attacks on the Jewish state.

The UN adviser has decried Israelis as “foreign” Jews who expelled “indigenous” Palestinians from their land for the purpose of creating an exclusionary ethnostate, erasing the millennia-long presence of Jewish people within the land of Israel. She has also repeatedly condemned Israel as a “colonial” enterprise, comparing the Jewish state to British India or French Algeria.

The UN launched a probe into Albanese, who has repeatedly accused Israel of “genocide,” in 2024 for allegedly accepting a trip to Australia funded by pro-Hamas organizations.

While speaking at a Washington, DC bookstore last October, Albanese also accused Israel of weaponizing the fallout of the Oct. 7 massacre to justify the “colonization” of Gaza.